શું તમે ક્યારેય વિચાર્યું છે અઘોરી બાબાનું મૃત્યુ થાય ત્યારબાદ તેમનાં સવ સાથે શું કરવામાં આવે છે, સચ્ચાઈ જાણી ચોંકી જશો….

0
562

અઘોરીઓનું મૃત શરીર સાથે જોડાણ: ખોટું કે સાચું,કેટલાક અઘોરી સાધુના મૃતકો સાથે જાતીય કૃત્યના પ્રશ્ને સહમત છે અને ઘણા અસંમત છે. શંકા આ વિષય પર વધુ સમજ ન ધરાવતા શિખાઉ લોકોના મનમાં સંમતિ અને અસંમતની સ્થિરતાને કારણે ઉભી થાય છે. મતભેદોની આ સ્થિતિ વચ્ચે, ચાલો તસવીરો દ્વારા જાણીએ કે અઘોરી સાધુઓના જીવન વિશે.અઘોરીઓનો વાસ, શિવના ભક્તો તરીકે જાણીતા અઘોરીઓનો વાસ, સામાન્ય લોકોના આવાસોથી ઘણા દૂર છે. નશામાં, લાંબા કાળા પળિયાવાળું અઘોરી સામાન્ય રીતે સ્મશાન નજીક અથવા હિમાલયની ગુફાઓમાં રહે છે.

અઘોરીને ભગવાન માનવામાં આવે છે કે તે અગોરીઝના આરાધ્ય મહાકાલ અથવા શિવ છે. જો કે, તે પણ સાચું છે કે તેઓ મૃત્યુની દેવી શક્તિ અથવા માતા કાલીની પણ પૂજા કરે છે.માતાની ઇચ્છાને અનુસરોઅઘોરીઓનું માનવું છે કે તેઓ માતા કાલીની માંગ પ્રમાણે દારૂ અને માંસનું સેવન કરે છે. આ સિવાય તેઓ તેમના આરાધ્યની માંગ પર જાતીય સંબંધો પણ બનાવે છે.

શા માટે મૃત સાથે સેક્સ? આ કૃત્ય, જેને વિશ્વ માટે આગળ માનવામાં આવે છે, તેનું માન્યતા છે કે માતા શક્તિની માંગ અનુસાર, તેઓ આ કૃત્ય કરે છે. જો કે, મૃત સાથે તેની જાતીય સંભોગ દરમિયાન, તેના ભગવાનમાં હજી પણ તેના હૃદયમાં ઘણું જોડાણ છે. આ સમય દરમિયાન, તેમના ભગવાન પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવું તે તેની વિશેષતા છે.અજોડ સંબંધ અઘોરીઓ વચ્ચે મૃત સાથે સંબંધ બાંધવા સાથે જોડાયેલ એક અનોખો રિવાજ પ્રચલિત છે. અઘોરીઓ દાઝેલા લોકોની રાખ વચ્ચે આ ધાર્મિક વિધિની ઉજવણી માટે એકઠા થાય છે. જે મહિલા આ ધાર્મિક વિધિમાં સામેલ છે તે રાખ સાથે વાસણોના જાપમાં ડૂબી ગઈ છે. આ અધિનિયમ સમયે, સ્ત્રીઓ માસિક સ્રાવની સ્થિતિમાં હોય છે, પરંતુ તેમની મંજૂરી વિના તે તેમાં શામેલ નથી.

તિરસ્કારથી દૂર રહો.અઘોરી સાધુઓનું માનવું છે કે એકાગ્રતા હૃદયમાં નફરતની જગ્યા તરફ ધ્યાન આપી શકતી નથી. તેમનો એકમાત્ર ઉદ્દેશ ભગવાન શિવ સાથે એક થવાનો છે.મૃત્યુનો ડર નથી, અગોરીઓના હૃદયમાં મૃત્યુનો ઓછામાં ઓછો ભય પણ નથી. એશિઝ તેમના કપડાં છે તે જ રીતે તે ભોલેનાથ માટે છે. પાંચ તત્વોથી બનેલી હોવાથી, રાખ તેમને મચ્છર અને રોગોથી સુરક્ષિત કરે છે.

ખોપડીની ઓળખ અઘોરીની ખોપરી સાથે પણ થઈ શકે છે. ખોપરી એ મૃત વસ્તુમાંથી મળી રહેલી પ્રથમ વસ્તુ છે. બરફ થીજેલી ગંગામાં સ્નાન કરવું એ તેમની રોજિંદા દિનચર્યામાં શામેલ છે.સ્મશાનમાં ધ્યાનજે સ્મશાનભૂમિ પર લોકો રાત દરમિયાન જવા માટે ડરતા હોય છે તે અઘોરીઓના ધ્યાનની ભૂમિ છે. સ્વચ્છ, અશુદ્ધ, શુદ્ધ અને અશુદ્ધના નિયમોનો ભંગ કરીને તેઓ ત્યાં શક્તિની ઉપાસના કરવામાં સમાઈ જાય છે.

બીજી એક ઓળખ.અઘોરી સંતો લોકોને અપવિત્ર કહેવા, તેમના પર મળ જેવી વસ્તુ ફેંકવા માટે પણ કુખ્યાત છે. પૂર્વ-વ્યવસાયિક ખોરાકની ચીજો સ્વીકારવામાં આવતી નથી. તેઓ મળ અને પેશાબ ખાતા અને કચરામાંથી ખોરાક લેતા જોઇ શકાય છે. તેઓ માને છે કે આની પાછળ સામાન્ય માણસો દ્વારા સુંદરતા પ્રત્યે બનાવેલી કલ્પનાનો નાશ થઈ શકે છે. શુભ બનવું પણ જરૂરી છે.

અઘોર પંથ સાધનાની એક રહસ્યમયી શાખા છે,જેનું પાલન કરનારને અઘોરી કહે છે. અઘોરી સ્મશાનમાં રહી અને તંત્ર સાધના કરે છે.અઘોરપંથ નો સમુદાય એ શૈવ ધર્મ ની એક રહસ્યમયી ડાળ છે આ અઘોરપંથ ની એક વિશિષ્ટ ઓળખ વિશે તમને માહિતી આપું તો તેઓ કયારેય પણ કોઈપણ વસ્તુ કોઈ વ્યક્તિ પાસે માંગીને તેમનું ગુજરાન ચલાવતા નથી. આ લોકો ની અન્ય એક વિશિષ્ટતા એ પણ છે કે તેઓ લોકો ની વચ્ચે એટલે કે સંસારરૂપી માયાજાળ ની સમક્ષ ત્યારે જ જોવા મળે છે જ્યારે તેઓ સ્મશાન તરફ જઈ રહ્યાં હોય અથવા તો સ્મશાનમાંથી બહાર આવી રહ્યાં હોય.

અઘોરી સાધુઓને શિવનું રૂપ માનવામાં આવે છે.કારણ કે શિવજીના પાંચમાં રૂપમાંથી એક અઘોર રૂપ પણ છે.અઘોરી સમુદાય ને સંસાર મા ખૂબજ ભયજનક તથા વિનાશકારી રૂપે ઓળખવામા આવે છે.અઘોર નો જો સાચો અર્થ તો અ -ઘોર એટલે કે જે ઘોર નથી તે. ભયાનક નથી તેવું થાય છે.તેમ છતાં લોકો તેમના થી ડરે છે.એવું કહેવાય છે કે સરળ સ્વભાવ નું બનવું કોઈપણ વ્યક્તિ માટે સહેલું હોતું નથી.આ અઘોરીઓ સરળ સ્વભાવ પ્રાપ્ત કરવા માટે અનેક કઠોર માર્ગ માંથી પસાર થતાં હોય છે.

તેઓની જીવનશૈલી અને સાધનાના કારણે સામાન્ય વ્યક્તિના મનમાં તેમના માટે ભયની લાગણી જોવા મળે છે. તેથી જ સમાજમાં અઘોરી જોવા મળતાં નથી,તેઓ સમાજથી દૂર જ રહી અને જીવન જીવે છે.સરળ સ્વભાવ કેળવવા માટે તે અતિ કઠોર સાધના તથા તપ કરતાં હોય છે. આ કઠોર સાધના ની પૂર્ણાહૂતિ થયા ની સાથે જ અઘોરીઓ સદાય ને માટે હિમાલયમા જ લીન થયેલા જોવા મળતાં હોય છે અને તેમાં જ રચ્યાં-પચ્યાં રહેતાં હોય છે. તેમના કઠોર ધ્યાન અને સાધના ના ફળ સ્વરૂપે પ્રભુ તેમને દૈવીય શક્તિઓ પ્રદાન કરે છે.અઘોર વિદ્યા એ અત્યંત કઠોર હોય છે.એ સરળતાથી અને તુરંત કોઈપણ વ્યક્તિ ને પ્રાપ્ત થતી નથી.આ અઘોર વિદ્યાને પ્રાપ્ત કરવા માટે દુનિયાની મોહમાયા છોડવી પડે છે અને કઠોર તપસ્યા કરવી પડે છે.

અધોરીઓ મોટેભાગે રાત્રિ સાધના કે દિવસ-રાતની સાધના કરતાં હોય છે.આ તપસ્યા લીન થતાં પૂર્વે તેમણે તમામ મોહમાયા નો ત્યાગ કરવો પડતો હોય છે અને તે અત્યંત આવશ્યક પણ છે.અઘોરી નો એક અન્ય અર્થ એ પણ થાય છે કે જેમનાં હ્રદયમા શુભ અશુભ,સુવાસ દુર્ગંધ, પ્રેમ નફરત ઈર્ષ્યા મોહ આ તમામ લાગણીઓથી મુક્ત થવું પડે છે.જેમ કે તેમનું સર્વ અસ્તિત્વ જ નાશ પામી જાય છે અને તેમનો એક નવો જન્મ થાય છે.તમામ પ્રકારના વૈરાગ્યને પ્રાપ્ત કરવા માટે અઘોરી સાધુ સ્મશાનમાં રહે છે અને પછી તેઓ હિમાલય અથવા તો જંગલમાં અઘોરી તપસ્યા કરવા માટે જાય છે.

અઘોરી ખાવામાં માંસાહારી અને શાકાહારી હોય છે અઘોરીઓ ખાણીપીણી ની વસ્તુઓમા કોઈ જ પ્રકારની પરેજી પાળતા નથી. રોટલી મળે તો રોટલીનું પણ તે સેવન કરી લે છે અને ખીર મળે તો ખીરનું પણ સેવન કરી લેતાં હોય છે.આ ઉપરાંત બકરાના માંસનું પણ સેવન કરતાં તેઓ ખચકાટ નથી અનુભવતા.આ અઘોરી એક એવા વ્યક્તિ છે કે જેમને સંસાર અંગેનું કંઈ જ ભાન નથી રહેતું તથા ખરાબ કર્મો અને તંત્ર સાધના પણ તેમના દ્વારા કરવામાં આવતા હોય છે.આ સિવાય તેઓ એવું માને છે કે સ્મશાનમા પ્રભુ શિવ નો વાસ હોય છે અને તેમની ઉપાસના તેમને મોક્ષ ની પ્રાપ્તિ કરાવે છે.અઘોરદર્શનનો સિદ્ધાંત એ છે કે આધ્યાત્મિક જ્ઞાન મેળવવા અને ઈશ્વરને મળવા માટે શુદ્ધતાના નિયમોથી પર જવું પડે છે.અઘોરીઓ સ્મશાન મા ત્રણ વિવિધ પદ્ધતિ થી સાધના અને ઉપાસના કરતાં હોય છે.સ્મશાન સાધના શવ સાધના અને શિવ સાધના.

સ્મશાન સાધના.આ સાધનામાં પરિવારના તમામ સભ્યો શામેલ થઈ શકે છે.આ સાધનામા મડદા ની જગ્યાએ મડદાપીઠ ની આરાધના કરવામા આવે છે તેના પર ગંગાજળ અર્પણ કરવામા આવે છે.આ સાધનામા પ્રસાદી સ્વરૂપે માંસ અને મદિરાની સમકક્ષમા માવાનો પ્રસાદ ધરવામા આવે છે.શવ સાધના.શવ સાધના એક ખાસ કાળમાં સળગતી ચિતામાં શબ પર બેસીને સાધના કરવામાં આવે છે.શવ સાધના વિશે એવી માન્યતા છે કે આ સાધના કર્યા બાદ શવ બોલવા માંડે છે અને એ તમારી તમામ મહત્વકાંક્ષાઓ પૂર્ણ કરે છે.આપણે તેને મેલી વિદ્યા તરીકે પણ સંબોધીએ છીએ.શવ સાધનાની ચરમ સીમા પર મડદું બોલી ઉઠે છે અને તમારી બધી ઈચ્છાઓ પૂરી કરે છે.

શિવ સાધના.શિવ સાધનામા શવ પર પગ મૂકીને આરાધના કરવામા આવે છે. ત્યાર પછીની વિધિ શવ સાધના માફક જ હોય છે. આ સાધના પાછળ નું મૂળ તાત્પર્ય છે શિવજીની છાતી પર પાર્વતીજી નો એક પગ. આ સાધનામા મડદા ને પ્રસાદના રૂપમા માંસ અને મદિરા અર્પણ કરવામા આવે છે. અઘોરીઓ પાસે ભૂતપ્રેત થી રક્ષણ માટે એક વિશિષ્ટ પ્રકાર નો મંત્ર હોય છે.આ સાધના પૂર્વે અઘોરીઓ અગરબત્તી ધૂપ ને લગાવી દીપક પ્રજ્વલિત કરતાં હોય છે અને ત્યાર બાદ એ મંત્રનું મંત્રોચ્ચારણ કરતાં હોય છે.આઘોરીઓનો પહેરવેશ.તે પોતાના શરીર પર ફક્ત એક નાનું કપડું વીંટી નગ્ન શરીરે જ શહેરમાં ફરે છે.તેમના માટે નગ્નનો મતલબ છે સાંસારિક વસ્તુઓ સાથે લગાવ ન રાખવો.ત્યાર બાદ ચારેય દિશા મા લકીરો તાણવામા આવે છે.ત્યારબાદ ડાકલા તુતઈ વગાડવાનું પ્રારંભ થાય છે .