મોઢાથી પથરીની સારવાર કરે છે મહિલા,લોકોની તો લાંબી લાઈનો લાગે છે લાભ લેવા માટે……

0
794

પથ્થરો અથવા કિડનીના પત્થરો , કિડની અને મૂત્રમાર્ગના રોગો છે, જેમાં કિડનીની અંદર નાના-મોટા પત્થરો રચાય છે.અને આ ભીડ તેમની સારવાર કરનારા લોકોની હતી. સીતાબાઈ તેના કામમાં મગ્ન હતી. તે એક વ્યક્તિને સૂઈ ગઈ. હું પૂછું છું કે દુખ ક્યાં છે. પછી દુખદાયક વિસ્તારને ચૂસવાનું શરૂ કરો. થોડી વાર પછી તે મોઢામાંથી પથ્થર કાઢીને સામે બેઠેલા છોકરાને આપી દેતી.

આ ચક્ર લાંબા સમય સુધી ચાલુ રહ્યો. જલદી તેને થોડો સમય મળ્યો, અમે પ્રશ્નોની ફફડાટ શરૂ કરી દીધો. સીતાબાઈએ જણાવ્યું કે હું છેલ્લા 18 વર્ષથી પથ્થર હટાવવાનું કામ કરી રહ્યો છું. તેનો મુદ્દો આગળ લઇને તે કહેવા લાગી કે હું પવન છું, મારી પાસે 52 સ્થાનો છે. દરેક જગ્યાએ હું જુદી જુદી વસ્તુઓ કરું છું. સારવારની ચાવી માતામાં વિશ્વાસ છે. જો વિશ્વાસ પ્રબળ હોય તો સારવાર શરતી છે, નહીં તો કશું થઈ શકે એમ નથી.તેમણે આવું કહ્યું, તેણી તેના દર્દીઓની સારવારમાં પાછો ગઈ.

એક તરફ સીતાબાઈ પત્થરો હટાવવા માટે ઝડપથી કામ કરી રહી હતી. બીજી તરફ, પાંડા બેઠેલા પીડિતોને પાલક, ટામેટા, બેંગલ ન ખાવાની સૂચના આપી રહ્યા હતા. તે જ સમયે, તુલસીના પાંદડા, બિલ્વપત્ર પાવડર દવાના રૂપમાં આપવામાં આવી રહ્યા હતા, જેને ત્રણ દિવસ સુધી સાંજ ખાવાની સલાહ આપવામાં આવી હતી. રાજસ્થાન, કાનપુર, ગ્વાલિયર વગેરે વિવિધ સ્થળોએથી લોકો સીતાબાઈની સારવાર લેવા માટે આવ્યા હતા.આસ્થા અને અંધવિશ્વાસના આ પથ પર અમારી મંઝિલ હતી ઉજ્જૈન નજીકનું રલાયતા ગામ. અમે સાંભળ્યું હતુ કે આ ગામમાં રહેતી એક વૃદ્ધા ગમે તેવી પથરી કેમ ન હોય બસ તેને મોંઢાં વડે કાઢી નાખે છે. આ વાત વિષે વધુ જાણવા માટે અમે તે ગામમાં જવાનું નક્કી કર્યુ. અમે ઉજ્જૈનની બહાર બનેલાં કાલિદેહ પૈલેસની આગળ ગયા તો વિચાર કર્યો કે કોઈને રલાયતા ગામનો રસ્તો પૂછી લેવો જોઈએ.

થોડીજ વારમાં અમને એક ગોવાળ દેખાયો. અમે જ્યારે તેને રલાયતા ગામનો રસ્તો પુછ્યો તો તેણે તરતજ સામેથી વળતો સવાલ કર્યો શુ તમારે પથરી કાઢવી છે? અમે કહ્યું હા, એવું જ સમજો.તેણે કહ્યું કે તો આમ તેમ શા માટે ભટકો છો. સામે જ એક રસ્તો છે, ત્યાં તમને જે મળે તેઓને આગળનો રસ્તો પૂછી લેજો. તમે સાચી જગ્યાએ પહોંચી જશો. અમે તેની સલાહ માનીને તે રસ્તે ગયા અને થોડીજ વારમાં સીતાબાઈની ઝૂંપડી પાસે આવી પહોંચ્યા.અહીં આવતાં અમે જોયું તો દુર્ગા માતાજીનાં મંદિરની દીવાલની આડમાં એક વૃદ્ધ સ્ત્રીને લોકોએ ઘેરી મુકી હતી. તેની પાસે ગયા તો ખબર પડી કે આ તે જ સીતાબાઈ છે જે મોઢાં વડે પથરી કાઢી નાખે છે. તેની આસપાસ સારવાર કરાવવા માંગતાં લોકોની ભીડ હતી. સીતાબાઈ એકાગ્રતાથી પોતાનું કામ કરી રહ્યાં હતા. તે એક વ્યક્તિને નીચે સુવાડતી, અને તેને પૂછતી કે ક્યાં દુ:ખી રહ્યું છે, પછી તે ભાગને ચૂસતી. થોડી ક્ષણોમાં સામે બેસેલા છોકરાને પોતાના મોઢાંમાંથી પથરી કાઢી આપી દેતી.

આ પ્રક્રિયા લગાતાર લાંબા સમય સુધી ચાલતી રહી. જેવો જ તેમને થોડો સમય મળ્યો કે અમે પ્રશ્નોનો મારો ચલાવ્યો. સીતાબાઈ એ કહ્યું કે “હું છેલ્લા 18 વર્ષોથી પથરી કાઢવાનું કામ કરી રહી છું.’ પોતાની વાતને આગળ વધારતા તેઓએ કહ્યું કે, ” હું હવા છું અને મારા 52 સ્થાન છે. દરેક જગ્યાએ હું અલગ અલગ કામ કરું છું. સારવારનો મૂળ મંત્ર માં પ્રત્યે શ્રધ્ધા છે. વિશ્વાસ સાચો હશે તો યોગ્ય સારવાર થશે નહિ તો કશુ જ નહિ થઈ શકે’.આટલું બોલીને તે ફરી પોતાના દર્દીઓની સારવારમાં લાગી ગયા. એક તરફ સીતાબાઈ દ્વારા સારવાર ચાલી રહી હતી. બાજુમાં એક બ્રાહ્મણ, પીડિત લોકોને પાલક, ટમેટાં, રીંગણા નહી ખાવાની સલાહ આપી રહ્યાં હતા. અને ત્યાંજ તુલસીના પાન, બીલપત્રનું ચૂર્ણ દવા તરીકે આપવામાં આવી રહ્યું હતું. જે ત્રણ દિવસ સુધી સાંજે ખાવાની સલાહ આપવામાં આવી રહી હતી. સીતાબાઈ પાસે સારવાર કરાવવાં માટે રાજસ્થાન, કાનપુર, ગ્વાલિયર વગેરે જુદી જુદી જગ્યાઓથી લોકો આવ્યાં હતા.

જયપુરથી આવેલા એ.કે મોરેની સાથે 75 વર્ષીય શ્રીમતિ ભગવાન દેવી કિડનીની પથરીની સારવાર કરાવવાં આવ્યા હતા. એમને જયપુરમાં સીતાબાઈ વિશે સાંભળ્યું હતું. તેમનું કહેવું હતું કે “આ ઉંમરે વળી ક્યાં ઓપરેશન કરાવવું, એટલે અહીં આવી છું’. તમને કેવો અનુભવ થયો એવું પૂછતાં તે બોલ્યા કે ” એક અલગ જ પ્રકારનો ખેંચાવ લાગી રહ્યો હતો. કોઈ દુ:ખાવો નહી થયો. મહિના પછી ફરી આવવાનું કહ્યું છે. એના પછી સોનોગ્રાફી કરવાની કહી છે. જોઈએ હવે શુ થાય છે.’ભગવાન દેવી ની જેમ ઘણાં લોકો હતા જે અહીં પહેલીવાર આવ્યાં હતાં. તો કેટલાક લોકો બીજીવાર આવ્યાં હતા. જે બીજીવાર આવ્યાં હતાં તેમને પૂછતાં જાણવા મળ્યું કે તેમને દર્દમાં ખૂબ રાહત મળી છે. એવા જ એક વ્યક્તિ મનોજનું કહેવું હતું કે હવે હું ગ્વાલિયર જઈને અલ્ટ્રાસાઉંડ કરાવીને જોઈશ ત્યારે ખબર પડશે કે પથરી છે કે નહીં.

એક તરફ અમે લોકો સાથે વાતચીત કરી રહ્યાં હતાં ત્યાં બીજી તરફ સીતાબાઈ સતત પથરી કાઢવાનું કામ કરી રહી હતી. અમારી વાતચીત પૂરી થતાં અમે સીતાબાઈની રાહ જોવા લાગ્યાં. પણ આ શું ! જેવો તેમનાં છેલ્લા દર્દીની સારવાર પૂરી થતાં જ તેમનો વ્યવહાર બદલાઈ ગયો. થોડીવાર પહેલા જે મહિલા અમારી સાથે ગુસ્સાથી વાત કરી રહ્યાં હતાં. તે હવે સાઘારણ દાદી-નાનીની જેમ વાત કરવા માંડ્યાં. અમે તેમને પૂછ્યું કે તમે આ કામ કેટલા વર્ષથી કરી રહ્યા છો. તેમણે અનોખો જવાબ આપ્યો. ” હું કશું નથી કરી રહી જે કરી રહ્યાં છે એ તો માતાજી કરી રહ્યાં છે. હું કેવી રીતે સારવાર કરૂં છું એ તો હું પણ નથી જાણતી, બસ એક શક્તિ છે જે મારી પાસે આ બધુ કરાવે છે. આમ કહીને તે અનાજ સાફ કરવા બેસી ગયા.અહીં સારવાર લીધેલા ઘણા લોકોનું કહેવું છે કે તેમની પથરી સારી થઈ ગઈ છે. પણ ડૉક્ટરોને આ વાત પર ભરોસો નથી. જ્યારે આ અંગે જનરલ સર્જેન ડૉ. અપૂર્વ ચૌધરી જોડે વાત કરવાંમાં આવી તો એમને બતાવ્યુ કે પથરી જો ઝીણી હશે તો તે પેશાબના રસ્તે બહાર નીકળી જશે. નહી તો સંપૂર્ણ સારવાર વગર તે દૂર થઈ શકે જ નહી . મોઢાં વડે પથરી કાઢવી શક્ય જ નથી. બની શકે કે કોઈ પથ્થરને પહેલાથી જ મોઢાંમાં રાખ્યો હોય અને પથરી કાઢવાનો દાવો કરે.