Breaking News

શા માટે બજરંગદાસ બાપાએ પોતાના જ ભક્તને માર્યા હતા બે લાફા જાણો શું છે તેના પાછળનું કારણ

નમસ્તે મિત્રો આજના આ લેખમાં આપ સૌનું હાર્દિક સ્વાગત છે, સમગ્ર ભારતમાં ખાસ કરીને સૌરાષ્ટ્રની ભૂમિ એટલે સંતોની ભૂમિ અને તેમાંય ભાવનગર જિલ્લામાં અનેક સંતો થઇ ગયા. જેમાં પૂ.મસ્તરામ બાપુ પૂ.બજરંગદાસ બાપા પૂ.નારણદાસ બાપુ પૂ.નરસિંહ મહેતા આવા અનેક પવિત્ર સંતોની ભૂમિ એટલે ભાવનગર. પૂ.બજરંગદાસ બાપાનું પ્રાગટ્ય ભાવનગર શહેરથી છ કિ.મી.દૂર અધેવાડા ગામ પાસે એક કિ.મી. અંદર ઝાંઝરિયા હનુમાનદાદાના શરણમાં થયેલું. આજે આપણે બજરંગદાસ બાપા ના એક પરચા વિશે વાત કરીશું

કર્મોદર ગામ માં બાપા કર્ણ છે, એક નાઈ પણ અનેક સપ્તાહનું આયોજન કર્યું છે. બાપાનો એક નિયમ હતો ભક્તની કસોટી બોવ કરે છે. એમાં નાંથું પંચાલ નામનો એક ડ્રાઈવર નોકરી કરતો ભક્ત હતો. તે બાપાની પૂરા દિલથી પુજા કરતો હતો. બાપા એવા મોજીલા હતા જ્યારે તેમણે થાય કે આજે સપ્તાહ નું આયોજન કરવું છે, તો એકજ દિવસમાં બધું થઈ જતું હતું, મડપ બધાઈ જાય, કથાની વ્યવસ્થા થઈ જાય, ભોજનની વ્યવસ્થા થઈ જાય, બધો સામાન આવી જાય, જ્યારે વિચાર આવે ત્યારે તે જાતે આયોજન કરી દેતા.

એમાં એક દિવસ આખા ગામને ભેગુ કર્યું. નાથુ ભાઈ પંચાલને પણ બોલાવ્યા. બાપા કહે છે કે કરમદરમાં છેલી સપ્તાહનું આયોજન કરવાની વાત કરે છે. ગામના લોકો ને કહ્યું તમારી પાસેથી એક રૂપિયા નથી લેવા. અને નાથા લાલાને કહે છે કે મારે તારા પાસે થી કઈ જોઈએ છે. નાથા લાલ બાપાના પગમાં પડી ગયો અને કહ્યું મારાથી અપાય એવું માંગજો. હું ગરીબ માણસ છું વિચાર કરજો. ત્યારે બાપા કહે છે કે મારે તારા પાસેથી એવું કંઈ નથી જોતું. તું કાલે સવારે દસ હજાર રૂપિયા લઇને આવજે મારે સપ્તાહ કરવો છે.

એ જમાનામાં દસ હજાર રૂપિયા ડ્રાયવરની નોકરી કરતો માણસ ક્યાંથી લાવે. નાથુ લાલે કહ્યું બલે થઈ જશે. નાથુ ભાઈ મૂંઝવણ માં મૂકાઈ ગયા, રાતે ઊંઘ ના આવી કારણ કે તે ડ્રાયવરની નોકરી કરે છે, બીજાની ગાળી ચલાવે છે, ક્યાંથી લાવે રૂપિયા. આખી રાત ઊંઘ ના આવી. સવારના સમયે જેની ગાડી ચલાવતા હતા એ ગાડી ગીરે મૂકી દસ હજાર રૂપિયા લઈ લીધા. દસ હજાર રૂપિયા લઈ તે કર્મોદર આવ્યો. બાપા ના પગમાં પૈસા મૂકી કહ્યું કે લો આ દસ હજાર રૂપિયા. બાપુ કસુ પૂછું નઇ. કથાનું આયજન થઈ ગયું, સપ્તાહ નું આયોજન થઈ ગયું.

અને નાથુ ભાઈ 5-7 દિવસથી નોકરી નથી ગયા અને ગાડી પણ શેઠની એ આપી. શેઠે નાથુ લાલ ની શોધ કરવાનું ચાલુ કર્યું. શોધ કરતા કર્મોદર આવ્યા. નાથુ લાલ મોઢું નથી બતાવતા. શેઠે કહ્યું તારે ગભરાવવાની જરૂર નથી, જે હોય તે સાચું કહી દો તમે નોકરી કેમ નથી આવતા, મારી ગાડી ક્યાં છે. નાથુ લાલ રડવા લાગ્યા. અને કહ્યું મારા ગુરુદેવ છે તેમના હુકમ હતો કે મારે સપ્તાહ કરવો છે દસ હાજર રૂપિયાની જરૂરત છે. હું ક્યાંથી લેવું રૂપિયા. તમારી ગાડી મે ગિરે મૂકી દીધી છે. શેઠે કહ્યું ગભરાવવાની જરૂર નથી. તેમના શેઠ એ સાધુ હતા.

તેમને કહ્યું તારે મુઝવાવાની જરૂરત નથી તારા એવા ગુરુના દર્શન કરાય અમને સપ્તાહ નું આયોજન હતું બાપાનો જ્યાં ઉતારો હતો ત્યાં ગયા. બાપાએ શેઠને કહ્યું ક્યાંથી આવો છો શેઠે કહ્યું હું ભાવનગર થી આવું છું. બાપા એ કહ્યું કોઈ સગા ને મળવા આવ્યા છો. શેઠે કહ્યું ના એવું કોઈ નથી. શેઠે કહ્યું નાથુ લાલ મારો ડ્રાઈવર છે એને મારી ગાડી ગીરે મૂકી છે. બાપાએ નાંથુની સામે જોઈ બોલાવ્યો અને બે લાફા માર્યા. અને કહ્યું ગાડી તારા બાપની હતી, એમ વેચી દેવાય એમ ગીરે મૂકી દેવાય. અને કહ્યું મારી જોલીમાંથી પૈસા કાઢીને આપી દે. એની એજ રૂપિયા એમાંથી એક રૂપિયો નથી કાર્યો. અને શેઠને આપ્યા. ચા પાણી કરાવ્યું.

શેઠે એ રૂપિયા બાપાના ચરણો મા મૂકીને કહે છે હું મારી ગાડી છોડાવી લઈશ. મારા આ રૂપિયા નથી જોતાં. તમારા જેવા સંત મળ્યા. અમારી પૂર્વ જન્મની પુજી આજે અમને મળી ગઈ મને રૂપિયા નથી જોતા. પણ બે લાફા નાથુ લાલ ને માર્યા અને કહ્યું ગાડી તારા બાપની છે, ત્યારે નાથુ લાલે કહ્યું ગાડી મારા બાપની નથી પણ મારા બાપ ને રૂપિયાની જરૂર હતી એટલે મેં ગીરે મૂકી દીધી છે. નાથુ લાલને બે લાફા માર્યા ડ્રાઈવર હતા એમાંથી બે ગાડી થઈ. આજે એમના પરિવાર પાસે દસ ગાડીઓ છે. એમની પાસે અઢળક સંપતિ છે.

પૂ.બાપાશ્રીના માતાનું નામ શિવકુંવરબા અને પિતાનું નામ હરિદાસજી હતું. પિતાશ્રી વલ્લભીપુર પાસે લાખણકા ગામમાં નિવાસ કરતા હતા. તેમનું મોસાળ બુધેલ પાસે માલપર ગામે હતું. તેમના માતાશ્રી લાખણકાથી પિયર માલપર આવી રહ્યાં હતાં.તે સમયે કાચા રસ્તાઓ હતા વાહનોની સગવડ નહોતી ત્યારે અધેવાડ ગામ પાસે સ્મશાનની છાપરી પાસે વિસામો ખાવા બેઠા.

એ સમયે નદીની આસપાસ બે ત્રણ બહેનો કપડાં ધોતી હતી. તેઓ માતાની પાસે આવ્યાં. જે એક બહેનને (દૂધીબહેન) બોલાવી લાવ્યા અને માતાજીને ગામની અંદર આવવા જણાવ્યું. એ સમયે માતાજીએ ગામમાં આવવાની ના પાડી. માતાજીએ ઝાંઝરિયા હનુમાન તરફ લઇ જવા માટે કહ્યું. માતાએ હનુમાનને પ્રણામ કર્યા અને હનુમાનજી મંદિર સામે એક ઓરડીમાં વિસામો ખાવા બેઠા. ત્યાં બાપાનું પ્રાગટ્ય થયું. બહેનોએ માતાજીની સેવા કરી.

થોડા જ દિવસોમાં માતાજી માલપર પિયર જવા રવાના થઇ ગયાં. બાપાશ્રીના પ્રાગટ્ય અગાઉ થોડાક દિવસો માટે માતાજી આ ગામમાં આવ્યા અને પ્રાગટ્ય થયા પછી ત્યાંથી વિદાય લીધી જેથી ગામલોકોને એવું લાગ્યું કે થોડા જ દિવસોમાં આમ ચાલ્યા જનાર આ બાળ કોણ હશે ? હનુમાનજી મહારાજ ખુદ પધાર્યા હશે !બાપાશ્રીનું નામ ભક્તિરામ રાખવામાં આવેલું. તેમનું કુળ રામાનંદ હતું. આ ભક્તિરામ માલપરથી લાખણકા આવ્યા ત્યારે બાલ્યાવસ્થા હતી.

આ બાલ્યાવસ્થામાં તેમના પિતાશ્રીનું અવસાન થતાં બાપા વિચરતા-વિચરતા વલસાડ બાજુ આવ્યા. વલસાડમાં ઔરંગા નદીના કિનારે ઝાડ નીચે બેઠા હતા ત્યાંથી સીતારામદાસ બાપુ ખાખ ચોકવાળાની જમાત સાથે તેઓ જોડાઇ ગયા. આ જમાત નાસિકના કુંભમેળામાં જઇ રહી હતી. જંગલમાંથી પસાર થતા બાપાશ્રી એક બાવળના ઝાડ નીચે બેસી ગયા અને સીતારામ-સીતારામનો જપ કરવા લાગ્યા.

આ સમયે જમાત હાથી અને ઘોડા સાથે ગાઢ જંગલમાંથી આગળ વધી રહી હતી. તે જમાતની સામે આઠ-દસ વાઘોનું ટોળું આવ્યું. આ ટોળાને જોઇ હાથી પણ અટકી ગયો. આ સમયે સીતારામદાસ બાપુએ બજરંગદાસને બોલાવવા કહ્યું. બજરંગદાસ બાપા ત્યાં પધાર્યા અને વાઘના ટોળાની વચ્ચે ઊભા રહીને નૃસિંહ પરમાત્માની સ્તુતિ કરી અને એ વાઘોનું ટોળું ત્યાંથી શાંત ચિત્તે ચાલ્યું ગયું.આ રીતે સીતારામદાસ બાપાની જમાતને બચાવી લીધી.

ત્યારબાદ બાપાશ્રી કુંભમેળાના દર્શન કરી વેજલપુર અને ત્યાંથી સુરત પધાર્યા. સુરતમાં તેઓ રોજ અશ્વિનીકુમાર ઘાટ ઉપર જતા. બાપાશ્રી રેલ્વે સ્ટેશનની બાજુમાં એક માળીની દુકાનેથી ગુલાબનું ફૂલ ખરીદતાં. બાપાશ્રી આ ફૂલ લઇ ઘોડાગાડીમાં બેસી અશ્વિનીકુમાર ઘાટ ઉપર જતા. ત્યાં હોડીમાં બેસી ગુલાબનું ફૂલ લઇ લગભગ કલાક-દોઢ કલાક તાપી નદીમાં નૌકાવિહાર કરતા.

નૌકાવિહાર દરમિયાન ગુલાબનું ફૂલ આકાશમાં ઉડાડતા. આ રીતે એ ગુલાબનું ફૂલ અશ્વિનીકુમારને ચઢાવતા. આ અશ્વિનીકુમાર એ દેવોના વૈદ્ય ગણાય છે.સુરતથી બાપા ફરતાં-ફરતાં વલ્લભીપુર આવ્યા. ત્યાંથી ઢસા આવ્યા. ત્યાંથી બાપા પાલિતાણા પધાર્યા અને પાલિતાણાથી બગદાણા પધાર્યા.બગદાણામાં જૂની પોલીસ લાઇન સામે ચોરામાં પોતાનું આસન જમાવ્યું.

આ વખતે બાપાશ્રી ધોયા વિનાની માદરપાટની બંડી પહેરતા. બાપાશ્રીને નાહવા-ધોવા કે દાતણ-પાણી માટે પૂજા-પાઠ માટેના કોઇ નિયમ કે વ્રત ન હતા. બાપાશ્રી બાંકડા પર પોતાનું આસન જમાવીને પાણીનું એક માટલું અને ગ્લાસ લઇને બેસતા. બાજુમાં ધૂણી ધખાવતા.આ રીતે બાપા લહેર કરતા. બાપા ઘણીવાર બગદાણાથી ભાવનગર પણ પધારતા. ભાવનગરમાં ખારગેટ પાસે જગદીશ મંદિરે અવશ્ય દર્શન કરવા જતા.

બાપાશ્રી દર્શન કરવા આવતા ત્યારે રોડની બંને બાજુ ભાવિકો દર્શન કરવા માટે લાઇનમાં ઊભા રહી જતા. બાપાશ્રીને પાનનો બહુ શોખ હતો. બાપાશ્રી ચા પીધા પછી કાથાવાળું પાન ખાતા. બાપાશ્રી રાતવાસો કરવા માટે રૂખડે જતા સવારે ત્યાંથી નીકળી દીવાન સાહેબની વાડીએ આવતા વાડીએ હરિરામદાસજી ગોદડિયા જતિશ્રી બાપુ તેમજ રણછોડગીરી બાપુ કે જેઓ દિગંબર સ્વરૂપે રહેતા હતા આ સૌ સંતો એકસાથે બેસીને સત્સંગ કરતા.

પૂ.બજરંગદાસબાપાએ મહુવા તાલુકામાં બગદાણા પાસે પોતાનું નિવાસ સ્થાન બનાવ્યું.ત્યાં બગદેશ્વર મહાદેવજીની મૂર્તિમાં પ્રાણપ્રતિષ્ઠા કરાવી.આ આશ્રમે દર વરસે ગુરુપૂર્ણિમાનો ઉત્સવ ખૂબ ધામધૂમપૂર્વક ઉજવાય છે. દર માસની પૂનમે લોકો પૂનમ ભરવા અહીં દર્શને પધારે છે. બાપાને ભગવાન રામમાં અપાર શ્રદ્ધા હતી તેથી તો તેઓ સીતારામ-સીતારામનો જાપ જપ્યા કરતા હતા.

બજરંગ દાસ બાપુ નો જન્મ ઇ.સ 1906 માં ભાવનગર ના અધેવાડા માં થયો હતો તો આજે આપણે તેમના જીવન માં આપેલા પરચા વિસે જાણીશું તો ચાલો જેમકે, એક વાર જ્યારે બાપા બજરંગદાસ ઊનાળાના સમયમાં મુંબઈ માં સાધુ ની જમાત જોડે હતી ત્યારે સાધુ ની જમાતે પાણી પીવાની ઈચ્છા વ્યકત કરી ત્યાં પીવાના પાણી ની ખૂબ અછત હતી. ગુરૂજીએ બાપાને પાણીની વ્યવસ્થા કરવાનું કહ્યું.ગુરુજીની આજ્ઞા માની ને બાપા બજરંગ દાસ એ ત્યાં મુંબઈ માં દરીયાકીનારે એક ખાડો બનાવ્યો દરીયાની રેતી માં હાથ થી ખાડો ખોદી ને પાણી કાઢવુ તે અને એ ખાડા માં થી મીઠુ પાણી નીકળ્યું હતું અને ત્યાં એ લોકો બાપા ના સરણ માં આવી ગયા હતા.

એક સમયે બાપ ઔરંગાબાદમાં ગયા હતા અને તેમણે એક મકાન ની અગાસી ઉપર એક બાળક ફરતું હતું અને અચાનક એ બાળકને તેના ઘરની અગાસી પરથી નીચે પડી જતું જોયું તો બાપા એ તે પડી ગયેલ બાળક ને બાપાએ તેને તેડી ને બચાવી લીધુ હતું અને તેના માં બાપ ને સોંપ્યું હતું.એક વાર જયારે બાપા તેમના ગુરુ અને તેમની સાધુ જમાત જોડે જંગલમાંથી પસાર થતા હતા ત્યારે સિંહોનું ટોળું રસ્તામાં મળેલ અને બાપા એ તેમને સીતારામ નામ નો મંત્ર કર્યો અને તેમના રસ્તા પરથી ટોળાને હટી જવા આદેશ આપ્યો અને સાધુની જમાત ને આગળ વધારી હતી.

બાપા એ સૂરત લક્ષ્મીનારાયણ મંદિર, હાનોલ રણજીત હનુમાનજી ભાવનગર, પાલિતાણા, જેસર વગેરે જગ્યાઓ એ ફરતા અને સેવા કરતા કાલમોદર પહોંચ્યા. અહીં તેમણે સપ્તાહ કરી અને ત્રણ વર્ષ અહીં રહ્યા.બાપા ત્યાર પછી બગદાણા આવ્યા. બાપા બજરંગદાસે ત્યાર પછી અહીં સ્થાયી થઇને સેવા અને સમાજ સુધારણાનું કાર્ય કર્યું હતું.બજરંગ દાસ બાપા એ 1971 માં જ્યારે ભારત પાકિસ્તાન નું યુદ્ધ થયું હતું ત્યારે પોતાનો આશ્રમ ની હરાજી કરી નાખી હતી અને તે પૈસા સૈન્ય ને મદદ કરી હતી અને તેમનો દેશ પ્રત્યે નો પ્રેમ વ્યક્ત કર્યો હતો.

બાપા ગુરુજીની આજ્ઞાને પાલન કરવા માટે ભ્રમણ કરવા લાગ્યા અને એમનો પહેલો મુકામ થયો સુરત, જ્યાં તેઓ બેગમપુરા સાવેરિયા રોડ પર આવેલ લક્ષ્મીનારાયણનાં મન્દીરમાં રહ્યાં ત્યાંથી તેઓ ચાલતાં ચાલતાં હણોલ ગામે રણજીત હનુમાનજીનાં મન્દીરમાં સાત વરસ રહ્યાં. તેમનાં ભ્રમણ દરમ્યાન તેઓ ભાવનગર જાડેજા ને ત્યાં પણ ગયાં હતાં ત્યાંથી તેઓ પાલીતાણા, જેસર અને કલમોદર ગયાં અને કળમોદર બાપા ત્રણ વરસ રહ્યાં હતા.

બાપાનાં ભ્રમણ દરમ્યાન એમનાં હાથે ઘણાં ચમત્કાર થયાં પણ બાપાતો ફકત એક જ વાકય બોલતાં જેવી મારાં વ્હાલાની મરજી. ભ્રમણ કરતાં-કરતાં બાપા બગદાણા આવ્યાં ત્યારે એમની ઉંમર હતી ૪૧ વરસ. ત્યાં બાપાએ ત્રિવેણી સંગમ જોયો.બગદાણામાં બાપાને ૫ મુળતત્વો જોવા મળ્યાં. બગદાણા ગામ, બગડ નદી, બગડેશ્વર મહાદેવ, બગદાલમ ઋષિ, બજરંગદાસ બાપા પછી બાપા કાયમને માટે બગદાણામાં જ રહ્યાં. બાપાએ બગદાણામાં પણ ઘણો વિસ્તાર કર્યો હતો.

બાપા ૧૯૪૧ માં બગદાણા આવ્યાં.૧૯૫૧ માં આશ્રમની સ્થાપના કરી.૧૯૫૯ માં અન્નક્ષેત્ર ચાલું કર્યુ.૧૯૬૦ માં ભુદાન હવન કર્યો.૧૯૬૨ માં આશ્રમની હરાજી કરાવીને ભારત અને ચીનનાં યુદ્ધ્ વખતે લશ્કરને મદદ કરી.૧૯૬૫ માં ફરીથી આશ્રમની હરાજી કરાવીને ભારત અને પાકિસ્તાનનાં યુદ્ધ્ વખતે લશ્કરને મદદ કરી.૧૯૭૧ માં પણ આશ્રમની હરાજી કરાવીને ભારત અને પાકિસ્તાનનાં યુદ્ધ્ વખતે લશ્કરને મદદ કરી.

સંતભૂમિ સૌરાષ્ટ્રની અને એમાં રૂડું બગદાણા ગામ,બાપા બજરંગદાસ અને રટતા સીતારામ. બગદાણા જવા માટે અમદાવાદથી ડાયરેકટ એસ.ટી. બસ મળે છે તેમજ ભાવનગર અને તળાજા વગેરે સ્થળેથી પણ બસની સગવડ છે. બગદાણા ખાતે દર વરસે અત્રે બે ઉત્સવ ઉજવાય છે જેમાં એક બજરંગદાસબાપાની પુણ્યતિથિ, જે પોષ વદ ૪નાં દિવસે અને બીજો ઉત્સવ અષાઢ સુદ ૧૫ એટલે કે ગુરુ પૂર્ણિમાનાં દિવસે ધામધુમથી ઉજવાય છે.

આ ઉત્સવો દરમિયાન બજરંગદાસ બાપના લાખો શ્રધાળું ભક્તો ઉમટી પડે છે પણ બાપા નો કોઈપણ ભક્ત પ્રસાદી નો લાભ લીધા વગર પાછો ફરતો નથી. હાલ માં બગદાણા આશ્રમનું સંચાલન બાપાશ્રીના પરમ શિષ્ય મનજીબાપાની દેખરેખ થઇ રહ્યું છે. સૌ ભકતો ત્યાં બાપાનો મહાપ્રસાદ પણ લે છે અને આ મહાપ્રસાદ રોજ આખો દિવસ ચાલુ રહે છે.

આમ ભારતનાં ઈતિહાસમાં એક સેવાભાવી અને રાષ્ટ્રીય સંત એવા બાપા બજરંગદાસ સૌને રોતા મુકીને પોષ વદ ચોથનાં દિવસે દેવ થઈ ગયાં અને બાપાની મઢુલી બાપા વગર સુની થઈ ગઈ અને એ દિવસે તો આખું બગદાણા ગામ,બગડ નદી, વનની વનરાઈ પણ શાંત થઈ ગઈ હતી.પશું પંખીઓએ પણ પોતાનો કિલ્લોલ છોડી દીધો હતો.બગદાણા ધામ ધીરે ધીરે પ્રખ્યાત થતું જાય છે.ભકતો માનતા લઇને જાય છે અને ખરેખર બાપા પણ ભકતોની માનતા પૂરી કરે છે અને હું તો કહું છું કે એક વખત બગદાણા જાજો તમારો ભવનો બેડો પાર થઇ જશે.

About Hu Gujarati TEAM

Check Also

કપાલ ભૈરવ થી લઈને ક્રોધ ભૈરવ સુધી દાદા ને છે, આટલાં રૂપ જાણો દરેક રૂપની ખાસિયત….

મિત્રો આજના અમારા આ લેખમાં હું તમારું હાર્દિક સ્વાગત કરું છું મિત્રો તમને જણાવી દઈએ …

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *