અહી યુવતીઓ નહિ પરંતુ યુવકોની ઉઠે છે ડોલી સ્ત્રીઓ કરી શકે છે એક કરતાં વધારે લગ્ન…

0
22

મિત્રો આજના અમારા આ લેખમાં હું તમારું હાર્દિક સ્વાગત કરું છું મિત્રો તમને જણાવી દઈએ કે આજે હું તમારા માટે આ લેખમાં તમને એક એવી માહિતી આપવા જઈ રહ્યો છું જેના વિશે તમને ભાગ્યે જ ખબર હશે.મિત્રો તમને જણાવી દઈએ કે જોકે ભારતમાં જોવા મળતા તમામ સમુદાયોમાં, લગ્ન પછી, છોકરીએ પોતાનું ઘર છોડીને પતિના ઘરે જવું પડે છે.

પરંતુ ઉત્તરપૂર્વના કેટલાક રાજ્યોમાં, એક આદિજાતિ છે જ્યાં વિરોધી સાચી છે. ખરેખર, ખાસી નામની એક આદિજાતિ આસામ અને મેઘાલય રાજ્યમાં જોવા મળે છે, જ્યાં સ્ત્રી પુરુષ કરતાં ઉચ્ચ દરજ્જો મેળવે છે. અહીં મહિલાઓને એવા બધા અધિકાર છે જે અન્ય જાતિઓ અને સમુદાયોમાં પુરુષોને આપવામાં આવે છે. જન્મ સાથે પણ, છોકરી અહીંની સંપત્તિની વારસદાર છે. એકંદરે, પુરુષો અને સ્ત્રીઓની જીવન શરતો દેશના બાકીના ભાગોથી સંપૂર્ણપણે વિરોધી છે.

ખાસી આદિજાતિ આસામ, મેઘાલય, તેમજ ભારતના બાંગ્લાદેશના કેટલાક વિસ્તારોમાં રહે છે. આ સમુદાય ખાસી અથવા ખાસીયા તરીકે પણ ઓળખાય છે. આ જનજાતિની વિશેષ બાબત એ છે કે અહીં, છોકરાઓ નહીં, પરંતુ છોકરીઓને ઉચ્ચ પદ આપવામાં આવ્યું છે. છોકરીઓના જન્મ પર જન્મ ઉજવવામાં આવે છે અને લગ્ન પછી છોકરીઓ તેમના માતાપિતાના ઘરે રહે છે, અને લગ્ન પછી, છોકરીઓના પતિ છોકરીઓના ઘરે, ઘરોમાં રહે છે. આ ઉપરાંત, આ જાતિની મહિલાઓ ઘણા પુરુષો સાથે પણ લગ્ન કરી શકે છે.

જો કે, જેમ દેશની મહિલાઓ સંઘર્ષ કરે છે અને સમાજમાં તેમનો હોદ્દો અને દરજ્જો મેળવવાની માંગ કરે છે, તે જ રીતે અહીં પણ હવે પુરુષો પરિવર્તનની માંગ કરી રહ્યા છે. અહીંના માણસો કહે છે કે તેઓ હવે આ પ્રથામાં પરિવર્તન ઇચ્છે છે, તેઓ પણ બરાબરનો અધિકાર ઇચ્છે છે. જો કે, તેઓ એમ પણ કહે છે કે તેઓ આ માંગ દ્વારા કોઈ પણ રીતે મહિલાઓને બતાવવા માંગતા નથી.

ચાલો તમને જણાવી દઇએ કે આ જાતિની મહિલાઓ પણ પરિવારના તમામ નિર્ણયો લે છે. અહીં એક બીજી ખાસ પ્રથા છે જેમાં ઘરની બધી સંપત્તિ ઘરની મોટી પુત્રીને નહીં પરંતુ નાની પુત્રીને આપવામાં આવે છે. આ પાછળનું કારણ તે છે કે તેણે પછીથી માતાપિતાની સંભાળ લેવી પડશે. નાની દીકરીને ખટ્ટુહ કહે છે.

આ જાતિના લોકો લગ્નને લગતી કોઈ વિશેષ વિધિ ધરાવતા નથી. યુવતી અને માતા-પિતાની સંમતિ પછી, યુવકનો સાસરો આવવા જતો રહે છે અને સંતાન થતાંની સાથે તે ત્યાં કાયમ રહે છે. વિઘટન પણ ઘણીવાર સફળતાપૂર્વક થાય છે. પિતાનો બાળક ઉપર કોઈ અધિકાર નથી. અહીં લગભગ 1 મિલિયન લોકોનો વંશ મહિલાઓના આધારે ચાલે છે. જો ઘરમાં દીકરી ન હોય તો પણ તેણે બાળકને દત્તક લેવું પડે છે જેથી તે વારસદાર બની શકે.

બીજી એક જાતિ વિશે જણાવવા જઈ રહ્યા છે.આજે પણ સ્ત્રીઓ પોતાની મરજી અનુસાર જીવન પસાર નથી કરી શકતી. સ્ત્રીને સ્વીકારે છે બધા પરંતુ તેના પર હક સમજે છે.પરંતુ આજે અમે તમને એક એવી જગ્યા વિશે જણાવશું જ્યાં મહિલાઓ પોતાની ઈચ્છા અનુસાર પોતાનું જીવન જીવે છે. ત્યાં મહિલાઓ ઘર અને પરિવારની બધી જવાબદારીઓ પોતે જ નક્કી કરે છે. દરેક કારભાર પોતે જ સંભાળે છે. ત્યાંની સ્ત્રીઓ પોતે ઈચ્છે એ અનુસાર સાજશણગાર કરી શકે છે.

પરંતુ મહત્વની વાત તો એ હતી કે, ત્યાની સ્ત્રીઓ પોતાના લગ્નજીવનથી ખુશ ન હોય, તો તે બીજા કોઈ પણ પુરુષ સાથે રહી શકે છે. ત્યાં સ્ત્રીઓ પરપુરુષ સાથે લગ્ન બાદ પણ જાય તો કોઈ પ્રશ્ન નથી થતા.તો એ જગ્યા જાણીને તમે પણ ચોંકી જશો. કેમ કે એ જગ્યા પાકિસ્તાન અને અફઘાનિસ્તાનની બોર્ડર પર આવેલી છે. એ પ્રજાતિનું નામ છે કલાશા પ્રજાતિ. આ પ્રજાતિ પાકિસ્તાનમાં સૌથી વસ્તી વાળી છે. આ વસ્તી માત્ર પોણા ચાર હજાર જેટલી જ સંખ્યામાં છે. પરંતુ કલાશા પ્રજાતિ પોતાના પહેરવેશ,અલગ અને વિચિત્ર જીવનશૈલી માટે ખુબ જ ચર્ચામાં રહે છે.

કલાશા જાતિ ખૈબર-પખ્તુનખ્વાના વિસ્તારમાં આવેલ ચિત્રાલ ઘાટીના બામ્બુરાતે, બીરીર અને રામબુર ઇલાકામાં રહે છે. આ જાતિ જે વિસ્તારમાં રહે છે તેનું નામ પણ ખુબ જ અટપટું છે અને આં જાતિનું જીવન તેનાથી પણ વધારે અજુગતું લાગે તેવું છે. આ પ્રજાતિ હિંદુકુશ નામના પર્વતથી ઘેરાયેલ છે.

આ પ્રજાતિમાં આજે પણ પોતાની સંસ્કૃતિને ખુબ જ મહત્વ આપવામાં આવે છે. આ પ્રજાતિ જ્યાં રહે છે ત્યાં ઘણા ઐતિહાસિક કિસ્સાઓ પણ જોડાયેલા છે. આ વિસ્તાર પર જ્યારે સિકંદરે વિજય મેળવ્યો ત્યાર બાદ કૌકાશોષ ઇંદિકોષ કહેવામાં આવ્યો. અને યુનાની ભાષામાં તેને હિન્દુસ્તાની પર્વત કહેવામાં આવે છે. પરંતુ આ પ્રજાતિને સિંકદરના મહાન વંશજ પણ માનવામાં આવે છે.

આ પ્રજાતિમાં કોઈ પણ તહેવાર કે ઉત્સવ હોય ત્યારે પુરુષો અને મહિલાઓ બંને મળીને સાથે આલ્કોહોલનું સેવન કરે છે. તેમના દરેક ઉત્સવ અને પ્રસંગોમાં સંગીત સૌથી પ્રમુખ સ્થાન પણ હોય છે. તેમના પ્રસંગમાં વાંસળી અને ઢોલ બંને મુખ્ય વાદક છે. જેના સંગીતને પહેલું પ્રાધાન્ય આપવામાં આવે છે.2018 ની જ્યારે વસ્તીગણતરી ત્યાં થઇ ત્યારે, આ પ્રજાતિના લોકોની ગણતરી પાકિસ્તાનના લોકો સાથે કરવામાં આવી હતી.

જેમાં આ જાતિની સંખ્યા 3800 જેટલી હતી. આજના સમયે પણ આ જાતિના લોકો માટી, લકડા અને કીચડથી બનેલા ઘરોમાં રહે છે. તેવો પોતાની જાતિના રક્ષણ માટે અને અફઘાનિસ્તાન અને પાકિસ્તાનથી બચવા માટે અસ્ત્ર અને શસ્ત્ર સાથે આધુનિક હથિયારો પણ રાખે છે.

ત્યાંના વિસ્તારોમાં મહિલાઓ ઘેટા અને બકરાને ચરાવવા માટે જતી હોય છે.તેમજ ટ્રેડીશનલ પર્સ અને માળાઓ બનાવવાનું કામ પણ ઘરે બેસીને કરે છે. મહિલાઓ જે સમાન ઘરે બનાવે છે તેને પુરુષો જાહેર બજારમાં વહેંચવા માટે જાય છે. પરંતુ મિત્રો તમને જણાવી દઈએ કે આ જાતિની મહિલાઓ શણગાર કરવાની ખુબ જ શોખીન હોય છે. તેમને સાજશણગાર કરવો ખુબ જ પસંદ આવે છે. ત્યાંની મહિલાઓ ખાસ અને એક વિશેષ પ્રકારની ટોપી પણ પહેરે છે.

આ જાતિની મહિલાઓ પોતાના મોજ અને શોખ સાથે કામ કરે છે અને જીવનને શ્રેષ્ઠ રીતે જીવવાનું પસંદ કરે છે. આ પ્રજાતિ એક વર્ષની અંદર ત્રણ તહેવારો મનાવે છે. જેના નામ છે કામોસ, જોષી અને ઊંચાવ. આ ત્રણ માંથી કામોસ એ સૌથી વધારે મુખ્ય તહેવાર કહેવામાં આવે છે. જે ડીસેમ્બર મહિનાની અંદર મનાવવામાં આવે છે. આ ઉત્સવમાં ત્યાંના લોકો મહિલા અને પુરુષ, છોકરો અને છોકરીને એક બીજાને મળે છે. એકબીજાને મળવા માટે ખાસ આં ઉત્સવનું આયોજન કરવામાં આવે છે.

આ ઉત્સવમાં ઘણા સ્ત્રી અને પુરુષ સંબંધમાં પણ આવી જાય છે. પરંતુ લગ્ન બાદ પણ અહીં સ્ત્રીને તેના પતિ સાથે ફાવે નહિ, તો તે અન્ય પુરુષ સાથે પણ સંબંધ રાખી શકે છે. ત્યાં કોઈ પણ સ્ત્રી તેના પસંદના પુરુષ સાથે ગમે ત્યારે જઈ શકે છે.આ જાતિમાં કોઈ પણ વ્યક્તિ મૃત્યુ પામે તો તેના પછાળ કોઈ શોક નથી કરતું, અને ન તો આંસુ વહાવે. અહિયાં કોઈ વ્યક્તિનું મૃત્યુ થાય તો લોકો તેની પછાળ તહેવાર મનાવે છે.

તેની અંતિમ વિધિમાં લોકો નાચે અને ગાયન કરે છે. સાથે સાથે શરાબની મહેફિલ પણ કરે છે. પરંતુ તેની પાછળ આ લોકોની વિચાર દ્રષ્ટિ ખુબ જ સારી છે. જેમાં તેવો એવું જણાવે છે કે બધા જીવ ભગવાનની કૃપા અને ઇચ્છાથી જ આવે છે, અને તેની જ ઇચ્છાથી પરત જાય છે. માટે તેનો કોઈ હરખશોક નથી કરવામાં આવતો, તેના બદલામાં ત્યાં ખુશી મનાવવામાં આવે છે. આ જાતિના લોકો પોતાની હાથવણાટની આઈટમ બનાવીને વહેંચે છે અને તેનાથી પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે. ત્યાં હાલ પાકિસ્તાન અને અફગાનિસ્તાનના તણાવનાં કારણે પ્રવાસીઓ પણ ખુબ જ ઓછા આવી રહ્યા છે. જેના કારણે આ જાતિ આર્થિક રીતે ખુબ જ મુશ્કેલી અનુભવી રહી છે.